Een mooi biografisch verhaal over gewone mensen en hoopvolle samenwerking in de sloppenwijk San Pablo in het dictatoriale Chili van 1979-1981.

Eindelijk gaat Liza’s wens in vervulling. Ze mag als vrijwilligster gaan werken in de sloppenwijken van Chili. Vol goede moed stapt ze op het vliegtuig, met in haar handbagage afscheidsbriefjes van haar broers en zussen. Is ze wel voldoende voorbereid op wat haar te wachten staat in het land dat kreunt onder de dictatuur van Pinochet?

Het leven lacht de Chileense Evita toe. Ze is gelukkig getrouwd en woont in een villawijk in Santiago. Zij staat aan de kant van hen die Pinochet zijn harde aanpak verdedigen. Naast haar werk als onderwijzeres is ze schrijfster. Op een dag ontmoet ze Liza.

Er ontstaat een bijzondere vriendschap tussen deze twee compleet verschillende vrouwen. Beetje bij beetje leren ze elkaars wereld, waar rijkdom en schrijnende armoede naast elkaar bestaan, en elkaars beweegredenen in het leven kennen.

Knisper Fogata put uit eigen ervaring. Op speelse wijze laat ze ons kennismaken met het Chili van eind jaren zeventig, begin tachtig van de vorige eeuw. Ze neemt de lezer mee zodat die kan ontdekken hoe het leven is in de krottenwijken en wat er mogelijk wordt als mensen gaan samenwerken.