Perspectief voor de toekomst van de zorg.
Het kernprobleem van de gezondheidszorg is de balans te vinden tussen verbeteren van kwaliteit en kostenbeheersing zonder de huidige bestuurlijke drukte. Dit boek analyseert de Nederlandse zorg niet zozeer als marktprobleem, maar als een institutioneel georganiseerd stelsel waarin prikkels, rollen en verantwoordingsrelaties bepalen wat er op de werkvloer wel en niet mogelijk is. Innovatie ontstaat echter niet vanuit de betrokken instituties maar in de dagelijkse praktijk van zorgprofessionals. Dus voor een succesvolle transformatie moet het “stelsel” meer inspelen op die dynamiek op de werkvloer dan andersom. Zorgverzekeraars: nu bestuurlijke en financiële sturing via contracten, indicatoren, verantwoording en controle. Die positie verschuift naar de rol van institutionele regisseur van toegang en volume. De overheid werkt vanuit een regiemodel: sturing vanuit een duidelijke richting (doelen, grenzen, normering) met consequenties voor rollen en verantwoordelijkheden m.b.t. thema’s betreffende algemene toegankelijkheid en solidariteit. Burgers/patiënten zijn niet alleen gebruikers, maar ook medevormgevers (keuzes, gedrag, informele zorg, preventie) van zorgvraag en zorginzet. Zorgorganisaties vertalen praktijk naar zorglogistiek, bedrijfsvoering en kwaliteitsverantwoording. Met betrekking tot de kosten wordt onderbouwd uitgelegd dat de gezondheidszorg wordt gekenmerkt door een gematigde kostenontwikkeling. Waarbij de dynamiek in de zorg een centrale rol speelt.