Hét voorbeeld van natuur- en overlevingsliteratuur.

De roep van de wildernis
De roep van de wildernis (1903) is Jack Londons beroemdste en meest beklijvende roman. Het verhaal volgt Buck, een huishond die tijdens de goudkoorts wordt ontvoerd en terechtkomt in de ijzige wildernis van Alaska. Daar moet hij leren overleven als sledehond, te midden van geweld, ontbering en natuurkrachten.
Gaandeweg verliest Buck zijn aangeleerde beschaving en herontdekt hij zijn oerkracht. De roman beschrijft zijn innerlijke transformatie: van trouwe huisgenoot naar een wezen dat luistert naar de ‘roep’ van de wildernis. Het boek is tegelijk een avonturenverhaal, een psychologische ontwikkeling en een filosofische beschouwing over instinct, vrijheid en identiteit.
De kracht van De roep van de wildernis zit in de sobere stijl, het sterke tempo en de universele thematiek. Het boek spreekt jong en oud aan, is talloze malen herdrukt en verfilmd, en wordt vaak gezien als hét voorbeeld van natuur- en overlevingsliteratuur.