Toen de moeder van Nathalie Fobe ongeneeslijk ziek werd, besloot zij de taak van mantelzorger op zich te nemen. In dit boek vertelt ze het verhaal van hun laatste jaren samen. Met korte teksten die het midden houden tussen proza en poëzie vertelt ze over wat het betekent om mantelzorg te verlenen, voor de zieke, de omgeving en de zorgverleners, met aandacht voor ieder aspect van deze 'laatste weg'.
Gesprekken voorbij de dood is een verhaal dat uitermate herkenbaar is voor wie zich in dezelfde situatie bevindt. Op openhartige wijze schrijft Nathalie over de momenten van liefde, maar net zo goed van machteloze boosheid; van samenzijn, maar net zo goed van verwijdering.
Nathalie Fobe is kinesitherapeute, fascia- en relaxatietherapeute. Zij volgde een opleiding palliatieve zorg en helpt ook beroepshalve mensen die niet langer geholpen kunnen worden met een genezende behandeling.