In The Anxiety Is Real visualiseer ik mijn hoofd en ziel door krachtige bliksemtekens die door het beeld snijden. De gele en roze achtergrond accentueert de gekte van mijn gedachten, een explosie van ideeën die soms verlammend aanvoelen. De Robonoid lijkt bevroren.

Dit werk weerspiegelt de chaos van mijn ADHD-achtig brein, waar de overvloed aan creativiteit zowel een zegen als een vloek kan zijn. Het nodigt de kijker uit om de schoonheid te vinden in de verwarring, en te erkennen dat onze grootste strijd ook onze grootste inspiratie kan zijn. 

Soms voelt het letterlijk of ik onder hoogspanning sta. Dit werk knispert van lading

Deze Robonoids zijn mijn reflectie van de huidige staat van de mens. Nog geen robots maar absoluut wel een symbiotische relatie met de telefoon, de computer én AI. Allemaal werkertjes die als Lego poppetjes ingezet worden.

Steeds uniformer, sneller op trends ingaan, individualistischer en egoïstischer maar toch meer ingaand op de massa. De grass memories is de eerste van de serie.

Deze Robonoids wordt in een oplage van 5 gemaakt alleen op plexiglas.