Hoop doet leven is een indringende en uitzonderlijk goed gedocumenteerde bronnenuitgave over Mar de Wit (1921-1965), een jongeman uit Vlaardingen die als lid van de verzetsgroep De Geuzen in november 1940 wordt gearresteerd en vervolgens vierenhalf jaar Duitse gevangenschap overleeft. Zijn tocht begint in het Oranjehotel in Scheveningen, waarna hij in april 1941, samen met 156 Geuzen, in concentratiekamp Buchenwald terechtkomt. Na de bevrijding in april 1945 volgt een bepaald niet soepele overgang van het kampleven naar een bestaan in de weer op te bouwen Nederlandse samenleving.
Zijn zoon Maarten de Wit (1961) reconstrueert dit leven aan de hand van een vrijwel complete correspondentie, aangevuld met officiële documenten, foto’s en archiefmateriaal uit onder meer de Arolsen Archives.
Hoop doet leven geeft een beeld van de Tweede Wereldoorlog door de ogen van één jongeman en zijn familie en vrienden. Vanaf de arrestatie van de 19-jarige Mar volgen we hem via brieven die hij onder censuur schreef en ontving. Die correspondentie laat niet alleen de dagelijkse realiteit van de gevangenschap zien, maar ook hoe hoop, geloof, vriendschap en kleine privileges het verschil konden maken tussen overleven en bezwijken.
Tegelijkertijd toont Hoop doet leven het perspectief van het thuisfront: ouders, broer, zus, familie, vrienden en medegevangenen die zich met brieven, pakketten en gecodeerde boodschappen vastklampen aan een mogelijke terugkeer. Zo ontstaat een gelaagd, menselijk en soms ontroerend beeld van oorlogservaringen, ver weg van heroïek, maar des te dichter bij de werkelijkheid.