Parijs rond 1900 bruist in deze verhalen van Alphonse Allais. Met scherpe humor en vileine pen portretteert hij het dagelijks leven van Belle Époque-Frankrijk.

‘Mijn idee van het paradijs? Een terrasje, waarvan ik nooit meer hoef op te staan.’

Parijs, Belle Époque. De cabarets vieren hoogtij, het boulevardleven bruist, de vele kranten proberen de scherpste pennen aan zich te binden. De roemruchte Alphonse Allais steekt boven iedereen uit. In de paardentram kijken mensen over hun krant en vragen hun medereizigers: ‘Heeft u hem al gelezen?’
Onschuldige stropers, dwepende niet-zo-jonge dames, flamboyante advocaten, vrekkige hoteliers, flierefluitende militairen, naïeve provincialen, kokette minnaressen, maar ook de gewone man van de straat: met soepele en vileine pen fileert deze rasverteller het Parijse en Franse dagelijks leven van rond 1900. Bij voorkeur vertelt hij zijn verhalen aan zijn vrienden in het café, waarna hij ze in één pennenstreek neerschrijft.

Met deze bloemlezing verschijnt het werk van Alphonse Allais voor het eerst in een Nederlandse vertaling. Vertaald en bewerkt door Jeroen Sweijen