Diego was lawaai, Diego was muziek, een dreun, een vulkaan, een ster. Diego is niet meer. Zijn zus kijkt terug op het leven dat zij en haar broer hebben geleid. Ze groeiden op in Mexico-Stad bij hun opa en oma terwijl hun moeder in Spanje als huishoudelijke hulp werkt. Zij, een kind nog, is degene die voor Diego moet zorgen. Diego is gevoelig, vrolijk, luidruchtig en impulsief, maar ook die jongen die wél zijn school zou afmaken, die zou ontsnappen aan de armoede en het geweld in Mexico. Dan neemt hun moeder hen mee naar een beter leven, naar Spanje. Een raar land waar ze niets van begrijpen en dat hen niet begrijpt. En een leven dat niet veel beter is dan thuis. Een illusie armer keert ze terug naar Mexico, met Diego… als as in een urn. Het geluid van een lichaam is de reis door het verleden van een jonge vrouw die de redenen van de zelfmoord van haar jongere broer probeert te achterhalen. Een verhaal over verlies, over onbegrip, woede en onvervulde dromen, waarin Brenda Navarro kwesties aansnijdt als ongelijkheid, racisme, seksisme en de uitbuiting van migrantenvrouwen. Het geluid van een lichaam stelt de pijnlijke vraag welk leven de moeite waard is om te worden geleefd.